Bliski Daleki Wschód

Rozwój cywilizacji chińskiej nastąpił niewątpliwie później niż pozostałych — starożytnej egipskiej, mezopotamskiej lub indyjskiej — jest ona jedyną z nich, która przetrwała, w sposób nieprzerwany, od swoich początków, przekształcając się podczas prawie czterech tysięcy lat istnienia i zachowując równocześnie wiele cech sięgających bezpośrednio do wczesnych, a nawet najwcześniejszych okresów. Historia osadnictwa człowieka w Chinach sięga 5000 lat przed naszą erą, kiedy to na obszarze dzisiejszych Chin ukształtowały się wysoko rozwinięte kultury rolnicze. Legendarne początki Chin zostały opisane w II wieku przed naszą erą przez chińskiego starożytnego historyka Simy Qiana.  Wedle legendy, cywilizację chińską założyło Trzech Czcigodnych władców Nieba, Ziemi i Ludzkości. Mieli ono władać Chinami od XXIX do XXIII wieku przed naszą erą. Następnie mieli przekazać władzę Pięciu Cesarzom, opisywanym jako władcy pełni mądrości, wielcy wynalazcy i innowatorzy. W ch...

Uważa się, że buddyzm przedostał się do Chin w I w. n.e., tj. za czasów panowania dynastii Han, niemniej Chińczycy po raz pierwszy mogli się z tą religią zapoznać w II w. p.n.e., podczas działań wojennych w Azji Środkowej. Pierwsi misjonarze w Chinach towarzyszyli karawanom kupieckim podróżującym po Jedwabnym Szlaku. Większość z nich należała do buddyjskiej szkoły mahajany.  W 148r. do Luoyang przybył mnich partyjski An Shigao, który zapoczątkował tłumaczenie na język chiński. buddyjskich tekstów dotyczących praktyk medytacyjnych  Początki buddyzmu w Chinach nie były zbyt obiecujące – Chiny miały dawno ustanowione tradycje religijne intelektualne. Towarzyszące temu poczucie wyższości kulturowej nie pomagało łatwo akceptować buddyzm. Dodatkowo, wiele idei buddyjskich został uznane za sprzeczne z ideałami konfucjańskimi, które to z kolei były wyznawane przez chińską arystokrację.  Buddyjskie zakony monastyczne zostały uznane za niepotrzebne obciążenie ekonomi...

W XI wieku pojawili się pierwsi nieprofesjonalni aktorzy zwani skomorochami. Byli to wędrowni artyści ludowi, do których można zaliczyć miedzy innymi tresera zwierząt, żonglera, śpiewaka. Bawili oni widownie na targach i jarmarkach. Dysponowali szerokim repertuarem: grali tańczyli i śpiewali na ucztach i uroczystościach, pokazywali zwierzęta bądź zakładali ich skóry (np niedźwiedzia). Geneza nie jest do końca znana. Usiłowano udowodnić, ze jest to zjawisko rdzennie słowiańskie. Według Aleksandra Wiesielowskiego, słowo skomoroch pochodzi od arabskiego słowa “maschara” i oznacza “zamaskowany błazen”. Inni m.in. Aleksander Kirpicznikow proponowali wersję o pochodzeniu terminu od greckiego słowa “skommarchos” czyli “mistrz rozśmieszania”. Skomorchowie mogli być nauczycielami rodzimych, staroruskich komików ludowych. Skomorchowie istnieli na Rusi na długo przed pojawieniem się tej nazwy. W uzasadnieniu tego Kirpicznikow powołał się na freski w soborze św. Zofii. Wzmianki o tyc...

Nic lepiej nie ilustruje charakterystycznego dla dawne Rusi związku materialnej walki z duchowym uniesieniem niż dwa przedmioty, jakie tradycyjne wieszano na honorowym miejscu na ścianie każdej chłopskiej chaty: topór i ikona. Topór był podstawowym narzędziem Wielkorusi, niezastąpionym instrumentem podporządkowywania lasu potrzebom człowieka. Topór był środkiem płatniczym i  zakopywali je wraz ze zmarłym. Był narzędziem wszechstronnego użytku. Nadworna broń monarchii rosyjskiej. Główna broń do tłumienia rebelii w XVII wieku oraz przez chłopów do terroryzowania prowincjonalnych wielmożów i urzędników podczas ich powstań. Żywy symbol oporu. Trzy śmierci Tołstoja, Wiśniowy sad Czechowa – tu pojawia się motyw toporu.  Ikona, czyli obraz religijny, była wszechobecnym przypomnieniem wiary, dającym doświadczalnym przez los mieszkańcom pogranicza poczucie prawdziwego bezpieczeństwa i wyższego celu.  Historia ikon ujawnia się zarówno stanowiącą ich podłoże łączno...

Siddhartha Gautama (Budda historyczny) i jego życie Książe z rod Śakjów. Jego nauki stały się podstawą buddyzmu. a.       563-483 p.n.e. w królewskiej rodzinie na południu obecnego Nepalu, niedaleko ówczesnego miasta Kapilavastu. (jedna z legend) Zgodnie z kanonem palijskim matka Gautamy miała tajemniczy sen, chciała się dowiedzieć co on oznacza. Sen przedstawiał dziecko i mnóstwo symboliki. Syn, który się narodzi z tego małżeństwa zostanie albo władcą świata, zdobywcą, albo władcą duchowym, który zmieni świat. Matka zmarła podczas porodu. To co pojawiło się we śnie się zdarzyło np. od razu po narodzinach zaczął chodzić. b.      Jego ojciec nie chciał aby został władcą duchowym, wybrał ascetyczną drogę. Dlatego przez 29 lat nie wychodził z pałacu, ucząc się m.in. rzemiosła rycerskiego. Ojciec chciał zataić przed synem pojęcie cierpienia – otaczało go tylko szczęście, piękno, dobrobyt. c.      ...

Sanatanadharma (wieczna tradycja) – pojęcie hinduizmu Pojęcie hinduizmu pojawiło się stosunkowo późno – dopiero w XIX wieku Anglicy zaczęli używać tej nazwy. Właściwym określeniem hinduizmu jest sanatanadharma.. To bardzo szeroki termin, w którym zawiera się głęboka wewnętrzna mądrość. Z sanatana dharmy wyłoniły się: współczesny hinduizm, buddyzm, dżinizm i sikhizm, wywarła ona także znaczący wpływ na wiele innych późniejszych religii i tradycji. Termin sanatana dharma odnosi się do rzeczywistości wiecznej. Sanatana dharma odzwierciedla bogactwo i głębię nauki o Jaźni w jej czysto filozoficznym, dlatego wysoce racjonalnym i nieodparcie pięknym, sensie. Sansara i reinkarnacja w hinduizmie Dosłownie oznacza „nieustające wędrowanie” czyli kołowrót narodzin i śmierci, cykl reinkarnacji, któremu od niezmierzonego okresu podlegają wszystkie żywe istoty włącznie z istotami boskimi (dewy). Po każdym kolejnym wcieleniu następne jest wybierane w zależności od n...

Po co ludziom wiara? Na to pytanie już od dawna próbowano znaleźć odpowiedź. Najogólniej wiarę można zdefiniować jako przekonanie o istnieniu istot lub zjawisk nadprzyrodzonych.[1] Wiara miała pomóc ludziom określić co jest dobre i słuszne, a co nie. Pozwalała także wierzyć w to, że człowiek to bowiem nie tylko ciało. Obok materialnej powłoki, tkwi w nim pierwiastek intelektualny, emocjonalny i wreszcie duchowy.[2] Ta materialna powłoka, istoty i zjawiska nadprzyrodzone nie zawsze muszą być to postacie pozytywne – w swojej pracy skupię na się na demonologii słowiańskiej, czyli na nauce o złych duchach, traktowana jako pomocnicza gałąź wiedzy o czarnej magii, a nie jako antyteza teologii.[3] Postaram się przedstawić ogólną kategoryzację słowiańskich demonów, przedstawiając po krótce kilku przedstawicieli danej grupy. Zanim jednak do tego przejdę, trzeba byłoby odpowiedzieć na pytanie skąd w ogóle wzięły się demony. Niektóre utożsamiane były z przyrodą, które pośredniczyły mię...

Współcześnie media stanowią jeden z najważniejszych instrumentów władzy społecznej, narzędzie kontroli i zarządzania społecznego. Są głównym środkiem transmisji i źródłem informacji niezbędnej do funkcjonowania instytucji publicznych. Są w końcu publicznym forum (areną), na którym sprawy życia politycznego są prezentowane i rozważane, zarówno w skali narodowej, jak i międzynarodowej. Ponadto są elementem rozrywki oraz najpowszechniejszą formą spędzania wolnego czasu.[1] Dla mieszkańców odległych krain, gdzie możliwość podróży jest niewielka, media jawią się jako okno na świat, możliwość dowiedzenia się cóż się w polityce dzieje. Do mediów można zaliczyć radio, telewizję oraz prasę. Te ostatnie, zgodnie w art. 7 ust. 2 ustawy – Prawo prasowe z dnia 26 stycznia 1984 r. oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości, ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem bieżącym i datą, a w szczególności: dzie...